Gra na gitarze to wspaniała podróż, a jej sercem są chwyty. Niezależnie od tego, czy dopiero zaczynasz swoją przygodę, czy szukasz podręcznej "ściągawki" do bardziej zaawansowanych akordów, ten kompleksowy przewodnik jest dla Ciebie. Przygotowałem go tak, abyś znalazł tu wszystko, czego potrzebujesz od podstawowych akordów otwartych, przez wymagające chwyty barowe, aż po te bardziej złożone, które dodadzą Twojej grze koloru.
Opanuj wszystkie chwyty gitarowe od podstawowych po zaawansowane akordy barowe i jazzowe
- Artykuł prezentuje chwyty gitarowe w formie diagramów i opisów, ułatwiając naukę i szybkie odnajdywanie akordów.
- Dla początkujących kluczowe są akordy otwarte: a-moll, e-moll, C-dur, G-dur, D-dur, A-dur, E-dur, d-moll, stanowiące podstawę wielu piosenek.
- Diagramy chwytów wizualizują ułożenie palców, progi oraz struny do zagrania lub stłumienia.
- Chwyty barowe (np. F-dur, H-dur/B-dur) są wyzwaniem, ale otwierają drzwi do gry w różnych tonacjach i są niezbędne w dalszej nauce.
- System CAGED to zaawansowana metoda pozwalająca zrozumieć budowę gryfu i odnajdywać akordy w wielu pozycjach.
- Oprócz podstawowych, poznasz także akordy septymowe, sus, add, zmniejszone i zwiększone, które wzbogacą Twoje brzmienie.

Zanim zaczniesz: Jak poprawnie czytać diagramy chwytów gitarowych?
Zanim zagłębisz się w świat akordów, musisz zrozumieć, jak czytać diagramy chwytów gitarowych. To uniwersalny język każdego gitarzysty, który pozwoli Ci szybko opanować nowe akordy i bez problemu odnaleźć się w tabulaturach czy śpiewnikach. Bez tej podstawowej wiedzy, nauka byłaby znacznie trudniejsza, a ja chcę, żebyś miał jak najłatwiej!Anatomia diagramu: Co oznaczają kropki, cyfry i krzyżyki?
Diagram chwytu to nic innego jak graficzne przedstawienie fragmentu gryfu gitary widzianego od przodu. Każdy element ma swoje znaczenie:
- Progi: Poziome linie na diagramie reprezentują metalowe progi na gryfie. Najczęściej diagram przedstawia pierwsze cztery progi, a cyfra rzymska z boku (jeśli jest) wskazuje, od którego progu zaczyna się diagram, gdy nie jest to pierwszy próg.
- Struny: Pionowe linie to struny gitary. Zazwyczaj od lewej strony mamy strunę najgrubszą (E6), a po prawej najcieńszą (e1).
- Kropki: Kropki na przecięciach strun i progów pokazują, gdzie należy przyłożyć palce lewej ręki.
- Cyfry w kropkach: Cyfry wewnątrz kropek (1, 2, 3, 4) oznaczają, którym palcem lewej ręki należy docisnąć strunę w danym miejscu. To bardzo ważne, aby od razu uczyć się prawidłowego ułożenia palców.
- Krzyżyki (X): Krzyżyk nad struną oznacza, że tej struny nie wolno grać. Należy ją stłumić (np. kciukiem lub innym palcem lewej ręki) lub po prostu omijać podczas szarpania.
- Kółka (O): Kółko nad struną oznacza, że tę strunę należy zagrać pusto, czyli bez dociskania jej żadnym palcem.
Numeracja palców lewej ręki uniwersalny kod każdego gitarzysty
Jak wspomniałem, cyfry w diagramach chwytów odnoszą się do konkretnych palców lewej ręki. To standardowy system, który ułatwia komunikację i naukę:
- 1: Palec wskazujący
- 2: Palec środkowy
- 3: Palec serdeczny
- 4: Palec mały (tzw. "mały palec")
Kciuk (T thumb) jest czasem używany do tłumienia strun lub do chwytów, ale rzadziej jest oznaczany na standardowych diagramach akordów.
Struny puste vs. tłumione: Klucz do czystego brzmienia akordu
Różnica między strunami pustymi a tłumionymi jest fundamentalna dla prawidłowego brzmienia akordu. Struna pusta (oznaczona kółkiem) to taka, którą szarpiemy, ale nie dociskamy jej żadnym palcem brzmi ona swoim naturalnym tonem. Struna tłumiona (oznaczona krzyżykiem) to taka, której w ogóle nie powinniśmy grać. Jej stłumienie zapobiega przypadkowemu wybrzmieniu niepasującej nuty, która mogłaby zepsuć harmonię akordu. Pamiętaj, że czyste brzmienie każdego akordu to podstawa, a tłumienie niechcianych strun jest kluczowe!
Pierwsze kroki na gryfie: Niezbędny zestaw akordów dla absolutnie początkujących
Jeśli dopiero zaczynasz, ta sekcja jest dla Ciebie najważniejsza. Poznasz tu akordy otwarte te, które łapie się na pierwszych progach gitary, bez użycia techniki "poprzeczki". To właśnie one stanowią fundament tysięcy popularnych piosenek i są punktem wyjścia dla każdego gitarzysty. Skup się na nich, a szybko zobaczysz postępy!
Akordy molowe, które musisz znać: a-moll i e-moll
Akordy molowe często brzmią smutniej, bardziej melancholijnie niż durowe. a-moll i e-moll to absolutna podstawa, którą musisz opanować.
a-moll (Am) to jeden z najprostszych akordów molowych. Jest bardzo często używany i stanowi świetny punkt wyjścia do nauki.
Wygeneruj diagram chwytu a-moll.
e-moll (Em) jest prawdopodobnie najłatwiejszym akordem do zagrania, ponieważ wymaga użycia tylko dwóch palców i nie ma żadnych strun do tłumienia. Idealny na początek!
Wygeneruj diagram chwytu e-moll.
Akordy durowe, bez których nie zagrasz nic: C-dur, G-dur, D-dur
Akordy durowe brzmią zazwyczaj radośniej, jaśniej. Te trzy to absolutne must-have w Twoim repertuarze.
C-dur (C) to piękny, pełny akord, który jest filarem wielu piosenek. Wymaga trochę rozciągnięcia palców, ale warto go opanować.
Wygeneruj diagram chwytu C-dur.
G-dur (G) to kolejny bardzo popularny akord durowy. Istnieje kilka wariantów jego łapania, ale ten podstawowy jest najbardziej uniwersalny.
Wygeneruj diagram chwytu G-dur.
D-dur (D) to jasny, przyjemny akord, który świetnie sprawdza się w wielu gatunkach muzycznych. Pamiętaj, aby tłumić struny E6 i A5!
Wygeneruj diagram chwytu D-dur.
Praktyczne ćwiczenia na płynne zmiany między podstawowymi chwytami
Samo nauczenie się łapania chwytów to dopiero początek. Prawdziwa sztuka polega na płynnym przechodzeniu między nimi. Oto kilka ćwiczeń, które pomogą Ci to osiągnąć:
- Powolne przechodzenie: Wybierz dwa akordy, np. C-dur i G-dur. Zagraj C-dur, policz do czterech, a następnie powoli zmień na G-dur i zagraj go, licząc do czterech. Powtarzaj, stopniowo przyspieszając.
-
Zestawy akordów: Ćwicz zmiany w zestawach:
- a-moll -> e-moll -> a-moll
- C-dur -> G-dur -> C-dur
- D-dur -> G-dur -> D-dur
- a-moll -> C-dur -> G-dur -> D-dur -> a-moll (klasyczna progresja)
- Rytmiczne zmiany: Użyj metronomu. Zacznij od wolnego tempa (np. 60 BPM) i zmieniaj akordy na każdy takt. Gdy poczujesz się pewnie, stopniowo zwiększaj tempo.
- Patrz na palce, nie na gryf: Staraj się patrzeć na swoje palce, gdy zmieniają pozycje, a nie na diagram. Z czasem Twoje palce "zapamiętają" kształty.
Rozszerzamy horyzonty: Pozostałe fundamentalne chwyty otwarte
Kiedy opanujesz już podstawowe siedem akordów, czas na kolejne, równie ważne chwyty otwarte. One również są często spotykane w piosenkach i pozwolą Ci na jeszcze większą swobodę w grze. Nie bój się wyzwań każdy kolejny chwyt to nowa furtka do muzycznego świata!
Odkryj brzmienie A-dur i E-dur
Te dwa akordy durowe są równie ważne co C, G i D. Ich opanowanie jest kluczowe dla poszerzenia Twojego repertuaru.
A-dur (A) to kolejny akord, który bardzo często pojawia się w piosenkach. Możesz go złapać trzema palcami obok siebie na drugim progu lub dwoma palcami, jeśli masz większe palce i chcesz uniknąć tłumienia sąsiednich strun.
Wygeneruj diagram chwytu A-dur.
E-dur (E) jest bardzo podobny do e-moll, różni się tylko jednym palcem. Jest łatwy do opanowania i często używany w połączeniu z A-dur.
Wygeneruj diagram chwytu E-dur.
Jak poprawnie złapać d-moll? Uniknij najczęstszych błędów
d-moll (Dm) to jeden z tych akordów, które początkowo mogą sprawiać trochę kłopotów, ale jest absolutnie niezbędny. Ma piękne, melancholijne brzmienie.
Wygeneruj diagram chwytu d-moll.
Najczęstsze błędy przy łapaniu d-moll i jak ich unikać:
- Tłumienie struny e1 (najcieńszej): Upewnij się, że palec wskazujący (1) dociska strunę e1 czysto i nie dotyka struny B2.
- Tłumienie struny G3: Palec środkowy (2) musi dociskać strunę G3, ale nie może dotykać struny D4.
- Tłumienie struny D4: Palec serdeczny (3) dociska strunę D4, ale upewnij się, że nie dotyka struny A5.
- Brak czystego brzmienia: Często problemem jest to, że palce nie dociskają strun wystarczająco mocno lub są zbyt płaskie. Staraj się dociskać struny opuszkami palców, trzymając je zgięte.
- Zapominanie o tłumieniu strun E6 i A5: Pamiętaj, że te dwie najgrubsze struny nie powinny wybrzmiewać w akordzie d-moll. Możesz je stłumić kciukiem lewej ręki lub po prostu omijać podczas szarpania.
Twoja pierwsza piosenka: Jak połączyć znane akordy w prosty utwór?
Kiedy znasz już wszystkie podstawowe akordy otwarte, możesz zacząć grać swoje pierwsze piosenki! Wiele prostych utworów opiera się na powtarzających się progresjach. Spróbuj zagrać te sekwencje, zmieniając akordy w równym tempie:
- Progresja 1: C-dur - G-dur - a-moll - F-dur (F-dur na razie zagraj jako barowy, jeśli umiesz, lub pomiń i zagraj C-dur, jeśli jeszcze nie czujesz się na siłach)
- Progresja 2: G-dur - C-dur - D-dur - G-dur
- Progresja 3: a-moll - G-dur - C-dur - E-dur (klasyczna "hiszpańska" progresja)
- Progresja 4: E-dur - A-dur - D-dur - E-dur
Wybierz swój ulubiony rytm i po prostu graj! Zobaczysz, jak szybko Twoje palce zaczną się przyzwyczajać.
Wielkie wyzwanie gitarzysty: Wszystko, co musisz wiedzieć o chwytach barowych
Chwyty barowe, czyli tzw. "barre chords", to dla wielu gitarzystów kamień milowy i jednocześnie największe wyzwanie. Pamiętam, jak sam zmagałem się z F-dur przez tygodnie! Ale zapewniam Cię, opanowanie ich otwiera drzwi do zupełnie nowego poziomu gry. Dzięki nim będziesz mógł grać praktycznie każdą piosenkę w dowolnej tonacji. Nie zniechęcaj się początkowymi trudnościami wytrwałość popłaca!
Co to jest chwyt barowy i dlaczego jest tak ważny?
Chwyt barowy to technika, w której jeden palec (zazwyczaj wskazujący) dociska jednocześnie kilka strun na jednym progu, tworząc "poprzeczkę" (barre). Pozostałe palce dodają nuty, tworząc konkretny akord. Ich znaczenie jest ogromne: pozwalają na przesuwanie tych samych kształtów akordów wzdłuż całego gryfu, co oznacza, że znając jeden kształt barowy (np. F-dur), możesz zagrać G-dur, A-dur, H-dur itd., po prostu przesuwając palce o odpowiednią liczbę progów. To prawdziwa rewolucja w Twojej grze!
Krok po kroku: Jak poprawnie docisnąć poprzeczkę i pokonać ból palca?
Początki z chwytami barowymi bywają bolesne, dosłownie. Ale z odpowiednią techniką i ćwiczeniami szybko zobaczysz poprawę:
- Ułożenie palca wskazującego: Palec wskazujący nie powinien być płaski. Użyj jego bocznej krawędzi (bliżej kciuka), a nie płaskiej części opuszka. Lekko go przekręć.
- Docisk: Dociskaj palec wskazujący tuż za progiem, a nie na środku progu. To minimalizuje potrzebną siłę i pomaga uzyskać czyste brzmienie.
- Siła nacisku: Na początku będziesz musiał użyć sporo siły. Skup się na równomiernym dociskaniu wszystkich strun. Jeśli któraś struna brzęczy, oznacza to, że nie jest wystarczająco dociśnięta.
- Kciuk: Kciuk lewej ręki powinien znajdować się z tyłu gryfu, mniej więcej na wysokości palca wskazującego, i służyć jako "punkt podparcia" lub "dźwignia" do dociskania.
- Łokieć: Przyciągnij łokieć lewej ręki bliżej ciała. To pomoże Ci uzyskać lepszą dźwignię i większą siłę docisku.
- Relaks: Kiedy już dociskasz poprzeczkę, staraj się rozluźnić resztę dłoni. Nie napinaj się nadmiernie.
Porady na ból palca:
- Krótkie sesje: Ćwicz chwyty barowe w krótkich, ale regularnych sesjach (np. 5-10 minut kilka razy dziennie), zamiast jednej długiej sesji.
- Odpoczynek: Kiedy czujesz ból, zrób przerwę. Nie forsuj się.
- Wzmacnianie: Z czasem opuszki palców i mięśnie dłoni wzmocnią się, a ból minie. To naturalny proces.
F-dur Twój pierwszy i najważniejszy chwyt barowy
F-dur (F) to akord, który jest pierwszym i często najtrudniejszym chwytem barowym do opanowania. Ale gdy już go złapiesz, będziesz mógł go przesuwać po gryfie, tworząc inne akordy durowe!
Wygeneruj diagram chwytu F-dur.
Opanuj H-dur (B) i B-dur (Bb): Różnice i technika gry
Tutaj musimy poruszyć kwestię notacji, która w Polsce bywa nieco myląca. W międzynarodowym standardzie akord H-dur to B, a B-dur to Bb (B-bemol). W Polsce historycznie H-dur to H, a B-dur to B. W tym artykule będę używał obu form, abyś był przygotowany na każdą ewentualność.
H-dur (B) to kolejny ważny chwyt barowy, często sprawiający trudności ze względu na swoją pozycję na drugim progu. Jest to akord durowy, który buduje się na kształcie A-dur przesuniętym o dwa progi.
Wygeneruj diagram chwytu H-dur (B).
B-dur (Bb) to akord B-bemol. Jest to chwyt barowy, który buduje się na kształcie A-dur przesuniętym o jeden próg. W międzynarodowej notacji jest to po prostu B.
Wygeneruj diagram chwytu B-dur (Bb).
Ćwiczenia wzmacniające, które przygotują Twoją dłoń do gry barowej
Aby ułatwić sobie naukę chwytów barowych, warto wykonywać ćwiczenia wzmacniające dłoń i palce:
- Ściskanie piłeczki: Regularne ściskanie małej gumowej piłeczki lub ściskacza wzmocni mięśnie dłoni i przedramienia.
- Rozciąganie palców: Delikatne rozciąganie palców, np. poprzez rozwieranie ich na płaskiej powierzchni, poprawi elastyczność.
- Ćwiczenia z chromatyką: Graj gamę chromatyczną na każdej strunie, używając wszystkich czterech palców lewej ręki. To świetnie wzmacnia i uczy niezależności palców.
- "Barre bez gitary": Ćwicz ułożenie palca wskazującego, jakbyś dociskał poprzeczkę, nawet bez gitary. Wizualizuj sobie to i trenuj siłę nacisku.

System CAGED: Zrozum gryf i graj każdy akord w dowolnej pozycji
Jeśli czujesz się już pewnie z akordami otwartymi i barowymi, to system CAGED jest kolejnym logicznym krokiem w Twoim rozwoju. To zaawansowana metoda, która pozwala zrozumieć budowę gryfu gitary w sposób, który otwiera zupełnie nowe perspektywy. Dzięki CAGED nie tylko zagrasz każdy akord w wielu miejscach na gryfie, ale także zaczniesz myśleć o muzyce w bardziej logiczny sposób. To jak mapa, która pozwala Ci nawigować po całym gryfie!
Na czym polega magia pięciu podstawowych kształtów: C, A, G, E, D?
System CAGED opiera się na idei, że wszystkie akordy durowe (a z modyfikacjami również molowe i inne) mogą być zagrane w pięciu podstawowych kształtach, które pochodzą od akordów otwartych C, A, G, E, D. Te kształty to nie tylko akordy, ale wzorce ułożenia palców, które można przesuwać wzdłuż gryfu. Każdy z tych kształtów ma swoją unikalną strukturę i brzmienie, a ich znajomość pozwala na pełne wykorzystanie potencjału gitary.
- Kształt C: Opiera się na otwartym akordzie C-dur.
- Kształt A: Opiera się na otwartym akordzie A-dur.
- Kształt G: Opiera się na otwartym akordzie G-dur.
- Kształt E: Opiera się na otwartym akordzie E-dur.
- Kształt D: Opiera się na otwartym akordzie D-dur.
Jak przesuwać kształty po gryfie, by tworzyć nowe akordy?
Kluczem do systemu CAGED jest zrozumienie, że te pięć podstawowych kształtów można przesuwać wzdłuż gryfu. Kiedy przesuwasz kształt akordu otwartego (np. kształt E-dur) w górę gryfu, palec wskazujący (lub poprzeczka, jeśli to konieczne) staje się nowym "progiem zerowym" dla tego kształtu. Na przykład, jeśli weźmiesz kształt E-dur i przesuniesz go o jeden próg w górę, dociskając poprzeczkę na pierwszym progu, uzyskasz akord F-dur. Jeśli przesuniesz go o dwa progi, uzyskasz F#-dur (Fis-dur) i tak dalej. To pozwala na granie tego samego akordu w różnych pozycjach, co daje ogromną swobodę w improwizacji i aranżacji.
Praktyczne zastosowanie CAGED: Znajdź akord F-dur w pięciu różnych miejscach
Aby pokazać praktyczne zastosowanie systemu CAGED, weźmy na warsztat akord F-dur. Dzięki CAGED możemy zagrać ten sam akord w pięciu różnych miejscach na gryfie, używając każdego z pięciu podstawowych kształtów jako "ramy".
Spróbuj znaleźć F-dur, używając kolejno kształtów C, A, G, E i D. Zauważysz, że każdy z nich ma inną pozycję na gryfie i nieco inne brzmienie, mimo że to ten sam akord. To właśnie magia CAGED!
Wygeneruj diagramy chwytu F-dur w pięciu pozycjach CAGED.
Akordy dla zaawansowanych: Dodaj koloru swojej grze
Kiedy podstawy są już opanowane, a system CAGED zaczyna układać się w głowie, nadszedł czas, aby dodać Twojej grze jeszcze więcej smaku i koloru. Akordy septymowe, sus, add, zmniejszone i zwiększone to narzędzia, które pozwolą Ci wyjść poza proste brzmienia i wkroczyć w świat bluesa, jazzu i bardziej złożonych harmonii. To właśnie one sprawiają, że muzyka staje się naprawdę interesująca!
Chwyty septymowe (7): Wprowadzenie do bluesa i jazzu (np. A7, E7, Dm7)
Chwyty septymowe to akordy, do których dodano siódmy stopień gamy. Dają one bardziej "napięte", "bluesowe" lub "jazzowe" brzmienie i są absolutnie kluczowe w tych gatunkach. Istnieją różne rodzaje akordów septymowych (dominantowe, molowe, durowe, zmniejszone itp.), ale na początek skupimy się na tych najpopularniejszych.
A7 (A dominant septymowy) to klasyczny akord bluesowy. Ma charakterystyczne, "rozwiązujące" brzmienie, które często prowadzi do akordu D.
Wygeneruj diagram chwytu A7.
E7 (E dominant septymowy) podobnie jak A7, jest fundamentalny w bluesie. Często używany jako akord prowadzący do A.
Wygeneruj diagram chwytu E7.
Dm7 (d-moll septymowy) to molowy akord septymowy, który brzmi bardziej miękko i melancholijnie niż dominant septymowy. Często używany w jazzie i balladach.
Wygeneruj diagram chwytu Dm7.
Akordy typu "sus" i "add": Czym są i jak ich używać?
Akordy "sus" (suspended) i "add" (added) to modyfikacje, które zmieniają charakter akordu, dodając mu subtelnych odcieni.
- Akordy sus (np. Gsus4, Asus2): W akordzie zawieszonym (suspended) tercja (która decyduje o tym, czy akord jest durowy czy molowy) zostaje zastąpiona kwartą (sus4) lub sekundą (sus2). Daje to "zawieszone", nierozwiązane brzmienie, które często prowadzi do rozwiązania w akord durowy lub molowy.
- Akordy add (np. Cadd9, Gmaj7add13): Akordy z dodaną nutą (added) to akordy, do których dodano dodatkową nutę (np. 9, 11, 13), ale bez zmiany podstawowej struktury (jak w akordach septymowych). Daje to bogatsze, pełniejsze brzmienie, często wykorzystywane w jazzie i muzyce pop.
Wygeneruj diagramy przykładowych chwytów sus i add.
Akordy zmniejszone (dim) i zwiększone (aug): Tajemnicze brzmienia w Twoim zasięgu
Akordy zmniejszone (diminished) i zwiększone (augmented) to akordy o bardzo specyficznym, często "tajemniczym", "napiętym" lub "filmowym" brzmieniu. Są rzadziej używane niż durowe czy molowe, ale ich znajomość otwiera drzwi do naprawdę intrygujących harmonii.
- Akordy zmniejszone (np. Cdim, C#dim7): Charakteryzują się dwoma zmniejszonymi tercjami. Brzmią bardzo niestabilnie i często są używane do tworzenia napięcia i przejść. Akordy zmniejszone septymowe (dim7) są symetryczne, co oznacza, że ten sam akord można zagrać w czterech różnych pozycjach, co jest bardzo przydatne.
- Akordy zwiększone (np. Caug, Gaug): Mają zwiększoną kwintę. Brzmią "dziwnie", często "kosmicznie" lub "marzycielsko", i są używane do tworzenia specyficznych, często psychodelicznych efektów.
Wygeneruj diagramy przykładowych chwytów dim i aug.
Kompletna tabela chwytów gitarowych: Twoja ściągawka do druku i ćwiczeń
Na koniec przygotowałem dla Ciebie kompleksową "ściągawkę" zbiór diagramów najpopularniejszych chwytów gitarowych. Możesz ją wydrukować, mieć zawsze pod ręką i traktować jako swoje główne źródło referencyjne. Pamiętaj, że praktyka czyni mistrza, a regularne powtarzanie tych chwytów to klucz do sukcesu!
Wszystkie akordy durowe (major) na jednym obrazku
Wygeneruj obszerną tabelę/galerię diagramów wszystkich popularnych chwytów durowych.
Wszystkie akordy molowe (minor) w przejrzystej formie
Wygeneruj obszerną tabelę/galerię diagramów wszystkich popularnych chwytów molowych.
Przeczytaj również: Chwyty gitarowe dla początkujących: Zagraj pierwszą piosenkę w 6 krokach!
Tabela akordów septymowych i pozostałych modyfikacji
Wygeneruj obszerną tabelę/galerię diagramów popularnych chwytów septymowych, sus, add, dim, aug.
